De wereld van Sofie van de erfgoedcel

Het zicht vanop de zolderverdieping van Sofie’s kot.

EEN DAG MET SOFIE

De buitengewoon stipte biologische klok van onze 2 zoontjes maakt een wekker om 7 u. 30 volstrekt overbodig. Na een stevig ontbijt en een tochtje naar de crèche met de jongste zoon, start mijn werkdag. De werkruimte wisselt tussen living en het provisoir ingericht bureau op zolder, afhankelijk of het mijn “shift” is of die van mijn vriend om onze oudste zoon te entertainen. Na bijna 9 weken thuis, raken onze knutsel- en spelideeën geleidelijk uitgeput. We kijken reikhalzend uit naar het openen van de kleuterscholen!

Nu heel wat projecten stilliggen, vind ik de tijd om wat beleidszaken op punt te stellen. Met een nieuwe beleidsperiode in het vooruitzicht willen we ons subsidiereglement updaten. Op basis van input uit de 9 gemeenten, schrijf ik aan een nieuw reglement en aanvraagformulieren. Niet het meest spannende, maar wel belangrijk werk. Zo kunnen we erfgoedzorgers in onze regio zo goed mogelijk blijven ondersteunen. Ik volg ook de aanwerving van een regionaal cultuurcoördinator voor onze intergemeentelijke samenwerking Dijk92 van dichtbij op. Hopelijk kunnen we binnenkort een fijne collega verwelkomen die de bovenlokale cultuurwerking mee helpt vormgeven!

Rond 17.00 zit het eerste deel van mijn onderbroken werkdag erop. Na het ophalen van ons zoontje in de crèche, maken we een kleine fiets- of wandeltocht in de buurt. Na enkele weken lockdown hebben Westrem en omgeving geen geheimen meer voor ons. Elk klein paadje werd verkend, elk stukje groen uitgepluisd. Het is nog maar eens zo fijn gebleken om op het platteland te wonen! Een hapje eten, kindjes in bad, nog wat televisie kijken en kindjes in bed! Afhankelijk van hoe uitputtend de dag geweest is, vind ik de energie om s’avonds mijn computer opnieuw aan te zetten. Deel 2 van de werkdag – zucht. Ik zie dezer tijd opvallend meer e-mails binnenkomen die in de late uurtjes worden verstuurd. Het troost te weten dat ook collega’s creatief moeten zijn om het werk rond te krijgen. En laten we positief zijn: de zon schijnt, het is fijn de kindjes dichtbij te hebben en stapsgewijs ontrolt de exitstrategie zich.

Elke dag komen we een stapje dichter om elkaar opnieuw te ontmoeten en fantastische erfgoedinitiatieven op poten te zetten. Hou jullie goed en tot binnenkort!

Groetjes vanuit mijn kot,
Sofie

Delen via:

Gerelateerde berichten